praten over seks

Praten over seks is belangrijk!!
Seks is een taal, het betekent altijd iets… zoek de boodschap. Seks gaat altijd over interactie tussen mensen en kun je zien als een vergrootglas voor problemen in de relatie.

Vanwege de schroom die er veelal nog is om open te spreken over seksualiteit en het taboe dat er ligt op de anders dan gebruikelijke seksualiteit, heb ik gekozen om mij vooral te richten op hulpverlening waarbij een andere seksualiteitsbeleving ter sprake komt.

In Nederland is, ondanks de grote tolerantie en de zgn. vrijheid om overal over te kunnen praten, een grote ‘dubbelheid’ voelbaar waar het gaat over seksualiteit. Veel mensen zijn bang om over hun eigen seksualiteit na te denken, laat staan er dan nog over te gaan praten: Over wat we moeilijk vinden aan seks, waar we kwetsbaar zijn, wat ons opwindt of wat we juist bedreigend vinden. Welke invloed heeft seks, welke rol speelt seks in een relatie en hoe geef je dat samen vorm?

Als jij of je partner of jullie samen een flink verschil zien tussen de seksuele praktijk zoals je die beleeft en de mogelijkheden in seks die je denkt dat er voor jullie bestaan en die je graag wilt realiseren… dan is het goed om daar aandacht aan te besteden en er open over te kunnen communiceren zodat iedereen plezier kan en mag beleven aan intiem samenzijn en ook aan seks.

Gerijpt verlangen?
Onderzoek heeft aangetoond dat steeds meer ouderen, 60 plussers, nog regelmatig seks hebben. Dat zette mij aan het denken. Ik beleef veel plezier aan mijn seksualiteit en geloof niet dat dit zal veranderen als ik ouder ben. De vraag: Hoe doen anderen dat nou? opent deuren naar alternatieve levenswijzen, houd ons een spiegel voor of gunt ons een blik vooruit. Niet alles is vooruit te zien maar ik maak me lichtelijk zorgen over mijn toekomst.

Hoe doen ouderen dat? Ouderdom komt met gebreken, lichamelijke klachten en/of medicijnen hebben invloed op ons seksleven, waarschijnlijk hebben we hulpmiddelen of aanpassingen ‘nodig’? Lichamelijke veroudering maken ons minder begeerlijk(?), iemand zonder partner met nog steeds seksuele verlangens, of met partner en verschil in verlangen. En wat als zelfstandig wonen geen mogelijkheid meer is, hoe is het dan gesteld met de privacy? Ik denk dan aan aparte bedden, want die zijn gemakkelijker op te maken, maar niet bepaald geschikt voor intimiteit. Bedden verschuiven, jeetje ik word al moe als ik daaraan denk en bederft de pret gelijk! Nog niet te denken aan deuren die door verzorgers toegankelijk moet zijn, ben je net lekker bezig… komt er iemand binnen lopen! Niet voor iedereen zal dat spanning verhogend zijn of prettig vinden anderen ermee te confronteren.

Ik ben benieuwd of anderen hierover nadenken, ermee bezig zijn. Of liever niet teveel al nadenken over die toekomst, wel zien hoe het loopt en als het te lastig wordt het (de seks en intimiteit dus) dan maar laten voor wat het is? Ontnemen wij onszelf dan niet een stukje plezier en ontspanning? Ik zie praten erover, als een stukje pensioenvoorziening, om ook in toekomst te kunnen (blijven) genieten.